Trądzik ropowiczy

Spis treści

Koenzym Q10 promocja

Koenzym Q10

Trądzik ropowiczy (inaczej: trądzik ropny) to ciężka postać kliniczna trądziku pospolitego. W jego przebiegu pojawiają się ropne torbiele, które szybko rozprzestrzeniają się na większe powierzchnie skóry i utrzymują się przez dłuższy czas. Leczenie dolegliwości jest skomplikowane i czasochłonne. Powinno przebiegać pod okiem doświadczonego dermatologa.

Trądzik ropowiczy

Trądzik ropowiczy – przyczyny

Powstawanie trądziku ropowiczego ma związek przede wszystkim ze zmianami hormonalnymi zachodzącymi w organizmie, dlatego najczęściej występuje u chłopców i dziewcząt w okresie dojrzewania. Na jego wystąpienie nie ma wpływu płeć. Bezpośrednią przyczyną jest nadmierna produkcja androgenów i testosteronu – hormonów, które pobudzają gruczoły łojowe do pracy. Nadmierna produkcja sebum prowadzi do zatkania się ujść gruczołów łojowych, co z kolei skutkuje stanem zapalnym i tworzeniem się ropnych zmian. Tym bardziej, że zablokowane gruczoły łojowe są idealnym siedliskiem do rozwoju bakterii i grzybów.

Co ciekawe, udowodniono, że skłonność do nadprodukcji łoju i trądziku ropowiczego może być uwarunkowana genetycznie, zaś tworzenie się zaskórników jest w wielu przypadkach dziedziczne. Choć najczęściej tę postać trądziku diagnozuje się w okresie dojrzewania, może pojawiać się także u osób dorosłych. Wówczas przyczynami są:

  • przyjmowanie sterydów lub niewłaściwe suplementowanie witaminy B12;
  • niedoczynność lub nadczynność tarczycy;
  • zespół policystycznych jajników;
  • przewlekła terapia hormonalna;
  • stosowanie niewłaściwych kosmetyków;
  • nadmierny stres w życiu codziennym;
  • nieodpowiednia dieta, zwłaszcza bogata w cukry proste;
  • niedokładne zmywanie makijażu, szczególnie na noc;
  • zła higiena skóry.

Pojawienie się trądziku ropowiczego jest wskazaniem do pilnej konsultacji z dermatologiem.

Objawy trądziku ropowiczego

Większość zmian skórnych w przebiegu trądziku ropnego jest bolesne. Cechują się świądem i zaczerwienieniem, mimo tego nie należy ich rozdrapywać czy nawet delikatnie drapać, ponieważ może dojść do rozprzestrzenienia się bakterii czy grzybów na całej powierzchni skóry i nasilenia objawów. Krosty wypełnione są białą lub biało-żółtą ropą, a po ich wygojeniu się na powierzchni skóry pozostają blizny, nierzadko głębokie i szpecące. U innych wygojenie się krost skutkuje powstaniem ciemnych przebarwień na skórze, których trudno jest się pozbyć.

Sklep Spirulina
Sklep Spirulina

Co ciekawe, nasilenie zmian zmniejsza się latem, ponieważ ekspozycja skóry na słońce działa łagodząco w stosunku do trądziku ropowiczego. Choroba w większości przypadków ustępuje po okresie dojrzewania.

Zobacz również: Blizny potrądzikowe.

Trądzik ropowiczy – leczenie

Leczenie trądziku ropowiczego jest długie i skomplikowane, dlatego wymaga przede wszystkim motywacji i cierpliwości. Wybór odpowiedniej kuracji zależy od nasilenia zmian, a także wieku pacjenta i dokładnej przyczyny trądziku. Najczęściej stosuje się leczenie miejscowe – maści, kremy, pudry i aerozole o działaniu przeciwłojotokowym i przeciwzapalnym. Dobierając preparaty lecznicze należy zwracać uwagę, aby nie były one zbyt gęste czy ciężkie, ponieważ mogłyby jedynie dodatkowo zatkać ujścia gruczołów łojowych i mieszków włosowych.

W cięższych przypadkach konieczna jest antybiotykoterapia. W przypadku trądziku ropowiczego antybiotykami z wyboru są tetracykliny. Dodatkowo należy podawać retinoidy (pochodne witaminy A). Należy pamiętać, że retinoidy są wyjątkowo groźne dla płodu, dlatego około 2 miesiące po zakończeniu kuracji nie powinno się zachodzić w ciążę. W innym razie miejsce będzie mieć znacznie zwiększone ryzyko wad wrodzonych u dzieci.

Uzupełnienie leczenia stanowią indywidualnie dobrane zabiegi kosmetyczne (np. mikrodermabrazja) oraz fototerapia. Zabiegi fototerapii powinny mieć miejsce kilka razy w tygodniu. Warto także dbać o odpowiednie nawodnienie skóry i unikać spożywania słodyczy. W odniesieniu do leczenia domowego warto sięgnąć po zioła, np. ziele krwawnika, rdest ptasi, pokrzywę czy korzeń mniszka, które można stosować zarówno zewnętrznie, jak i wewnętrznie.

Pielęgnacja skóry trądzikowej

Osoby z trądzikiem ropowiczym powinny szczególnie dbać o higienę skóry, duży nacisk kładąc na jej codzienne oczyszczanie. Kobiety nie powinny nakładać makijażu, zwłaszcza fluidów czy pudrów matujących, które prowadzą do zatkania gruczołów łojowych. Regularnie należy nawilżać skórę i ją regenerować, jednak wyłącznie z użyciem kosmetyków naturalnych, dedykowanych cerze problematycznej. Dobre efekty daje regularne wykonywanie peelingów chemicznych, zwłaszcza z dodatkiem kwasu pirogronowego, kwasu glikolowego czy kwasu trójjodooctowego. Blizny potrądzikowe można minimalizować np. krioterapią, czyli bezpiecznymi i bezbolesnymi zabiegami z wykorzystaniem ciekłego azotu. Skuteczna bywa także laseroterapia.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Webster G., Rawlings A., Trądzik – diagnostyka i leczenie, Wydawnictwo Czelej, Lublin 2009.
  2. Kaszuba A., Trądzik pospolity, Wydawnictwo Urban&Partner, Wrocław 2022.

Zapisz się do newslettera!

Kategorie wpisów

Najpopularniejsze w Zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.