Zespół Sneddona

Spis treści

Koenzym Q10 promocja

Koenzym Q10 promocja

Zespół Sneddona to rzadko diagnozowana, przewlekła choroba naczyń krwionośnych, która objawia się występowaniem charakterystycznych zmian skórnych oraz zaburzeń krążenia mózgowego, mogących prowadzić do udarów niedokrwiennych mózgu. Dokładne przyczyny nie zostały poznane. Należy jednak wdrożyć leczenie pod okiem odpowiedniego specjalisty, ponieważ bagatelizowanie zespołu Sneddona może doprowadzić do śmierci.

Zespół Sneddona – przyczyny

Zespół Sneddona jest bardzo rzadką, przewlekłą i nawracającą dermatozą, charakteryzującą się występowaniem podrogowych jałowych krost, głównie u osób w starszym wieku. Częstość występowania choroby jest znacznie wyższa u kobiet niż u mężczyzn, ale jej przyczyny wciąż są nieznane. Wiadomo jedynie, że zespół Sneddona ma podłoże autoimmunologiczne, co oznacza, że układ odpornościowy rozpoznaje własne tkanki jako obce i atakuje je, prowadząc do ich zniszczenia. Diagnostyką i leczeniem najczęściej zajmuje się lekarz dermatolog.

Udowodniono jedynie na przestrzeni lat, że w rozwoju tej choroby biorą udział procesy immunozależne, wpływające na procesy krzepnięcia. Kluczową rolę odgrywają w szczególności przeciwciała antykardiolipinowe, antyfosfolipidowe i krążący antykoagulant toczniowy. W konsekwencji tego dochodzi do zmian zakrzepowo-zatorowych drobnych naczyń, włóknienia i stwardnienia ścian naczyń, głównie w obrębie skóry, ośrodkowego układu nerwowego i serca.

Zespół Sneddona statystycznie częściej występuje u pacjentów z zespołem antyfosfolipidowym, toczniem rumieniowatym układowym oraz innymi chorobami autoimmunologicznymi, zaburzeniami krzepnięcia krwi, a także predyspozycjami genetycznymi (występowanie tej choroby w rodzinie).

Zespół Sneddona – objawy

Zespół Sneddona daje przede wszystkim objawy skórne, spośród których najbardziej charakterystyczne jest siateczkowate, marmurkowate zabarwienie skóry. U pacjentów może występować niebiesko-fioletowa siatka na skórze, nieregularne, rozgałęziające się przebarwienia. Zmiany przeważnie lokalizują się na udach, pośladkach, nogach, rękach i tułowiu. Typowe jest ponadto utrzymywanie się zmian nawet po ogrzaniu skóry.

Sklep Spirulina
Sklep Spirulina

U niektórych pacjentów nawet po latach dołączyć mogą do tego objawy neurologiczne, głównie:

  • bóle i zawroty głowy;
  • zaburzenia koncentracji i pamięci;
  • drętwienie kończyn;
  • osłabienie jednej strony ciała;
  • zaburzenia wymowy;
  • przemijające zaburzenia widzenia.

Najpoważniejszą konsekwencją jest udar niedokrwienny mózgu, który może prowadzić do inwalidztwa lub do śmierci.

Diagnostyka zespołu Sneddona

W diagnostyce zespołu Sneddona kluczem jest (oprócz badań klinicznych i laboratoryjnych) wykonanie biopsji skóry oraz tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego. Biopsja ukierunkowuje się na ocenę zmian w naczyniach krwionośnych, natomiast badania obrazowe pomogą w ustaleniu obecności i lokalizacji ognisk przebytych udarów i zakrzepów.

Zespół Sneddona – leczenie

W zespole Sneddona stosowano próby leczenia immunosupresyjnego, przeciwpłytkowego i przeciwzakrzepowego, wyniki nie były zadowalające. W pojedynczych przypadkach obserwowano rozwój choroby do postaci pełnoobjawowego tocznia układowego. Na przestrzeni lat nie udało się więc ustalić leczenia, które byłoby satysfakcjonujące dla każdego chorego. Wszelkie leki zawsze powinien dobierać lekarz, a pacjent musi zwrócić uwagę na ogólnie zdrowy tryb życia, ze zbilansowaną dietą i systematycznym ruchem na czele.

Bardzo ważne w leczeniu jest kontrolowanie ciśnienia tętniczego krwi, ograniczanie czynników ryzyka zakrzepicy, leczenie współistniejącego zespołu antyfosfolipidowego.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Kobusiewicz A., Tomaszewska K., Krzysiek J., Kańtoch A., Dominiak M., Jędrowiak A., Zalewska-Janowska A., Kaszuba A., Zespół Sneddona-Wilkinsona – opis przypadku, Dermatologia Praktyczna, 3/2017.
  2. Florczak E., Cybulska I., Dobrogowska-Kunicka J., Przypadek pacjentki z zespołem Sneddona w 16-letniej obserwacji klinicznej, Arterial Hypertension 2006, vol. 10, no 1, pages 51-59.

Zapisz się do newslettera!

Szukaj
Kategorie wpisów

Najpopularniejsze w Zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *