Grzybica skóry to jedna z najczęściej występujących chorób zakaźnych spowodowanych grzybami chorobotwórczymi. Objawia się charakterystycznymi, swędzącymi zmianami skórnymi i ma tendencję do szybkiego rozprzestrzeniania się. Dlatego osoba chora powinna szczególnie dbać o higienę osobistą i unikać korzystania z publicznych basenów, saun i innych miejsc, gdzie mogłoby dojść do zarażenia innych ludzi.
Grzybica skóry – przyczyny
Grzybicę skóry mogą wywołać wszystkie dermatofity chorobotwórcze dla człowieka z rodzajów Trichophyton, Epidermophyton i Microsporum. Warto pamiętać, że nie każdy kontakt z zarodnikami grzyba powoduje rozwój grzybicy skóry, ponieważ w pełni zdrowy organizm człowieka często potrafi zwalczyć infekcję grzybiczą. Odpowiada za to silny i sprawny system odpornościowy. Czynnikami ryzyka grzybicy skóry są:
- korzystanie z pożyczonego obuwia, chodzenie boso po basenie publicznym;
- korzystanie ze wspólnych urządzeń sanitarnych;
- kontakt ze źle zdezynfekowanym sprzętem medycznym, fryzjerskim lub kosmetycznym;
- noszenie nieprzewiewnego, ciasnego, niewygodnego obuwia;
- dotykanie bezdomnych i chorych zwierząt;
- nowotwory;
- infekcje HIV, AIDS;
- przewlekła antybiotykoterapia lub stosowanie glikokortykosteroidów;
- przewlekłe choroby metaboliczne, zwłaszcza cukrzyca i niedoczynność tarczycy;
- radioterapia i chemioterapia.
Oraz wszelkie stany przebiegające z obniżeniem odporności.
Grzybica skóry – objawy
Typowe zmiany grzybicze w przypadku skóry gładkiej mają postać okrągłych rumieniowo- złuszczających placków, wyraźnie odgraniczonych od otaczającej je skóry. Ponieważ grzyb wykazuje większą aktywność na obrzeżu zmiany, okolice te są bardziej zaczerwienione. Mogą pojawiać się na nich łuszczenia i krosty. Zmiany grzybicze ustępują w części środkowej wykwitu. Jeśli przylegają do siebie, mogą się zlewać, tworząc wielokoliste, policykliczne wzory.
Zmianom grzybiczym towarzyszy nie tylko zaczerwienienie, ale również silny świąd skóry oraz uczucie pieczenia. Dolegliwości nasilają się podczas dotykania i drapania wykwitów. Typowa jest maceracja naskórka i jego pękanie.
Diagnostyka grzybicy skóry
Podstawą diagnostyki grzybicy skóry jest szczegółowy wywiad oraz oględziny skóry. Szczególną uwagę zwraca się na wszelkie zmiany przebiegające ze złuszczaniem i stanem zapalnym, połączonym z wysiewem pęcherzyków oraz grudek. W przypadku owłosionej skóry głowy obserwuje się ponadto stan zapalny naskórka, często połączony z ogniskami wyłysienia. Niekiedy konieczne jest przeprowadzenie badania ginekologicznego , ponieważ u kobiet mogą się pojawiać na błonach śluzowych pochwy białawe naloty, zaczerwienienie i obrzęk, którym towarzyszy uporczywy świąd i gęste, serowate upławy. Natomiast w przypadku mężczyzn niekiedy stwierdza się drożdżakowe zapalenie żołędzi i napletka. Aby mieć całkowitą pewność co do choroby, konieczne jest jednak wyizolowanie i identyfikacja grzyba (diagnostyka mikologiczna).
Zobacz również: Infekcje intymne – przyczyny, objawy, leczenie
Grzybica skóry – leczenie
Podstawą leczenia grzybicy skóry jest farmakoterapia. Przy wyborze leku przeciwgrzybiczego pod uwagę bierze się lokalizację zakażenia oraz rodzaj grzyba chorobotwórczego. Największą powszechnie stosowaną grupą preparatów są chemioterapeutyki przeciwgrzybicze, wśród których wyróżnia się:
- pochodne fluoropirydyny;
- leki imidazolowe: azole i triazole;
- alliloaminy;
- pochodne benzyloaminy;
- pochodne morfoliny;
- pochodne tiokarbamidu;
- pochodne pirydynonu.
W przypadku niezbyt rozległych zmian grzybiczych stosuje się leczenie miejscowe (maści, kremy przeciwgrzybicze). Preparaty zawierają cyklopiroks, terbinafinę lub amorolfinę. U chorych z rozległymi zmianami oraz w grzybicy dermatofitowej rąk zaleca się itrakonazol lub terbinafinę oraz flukonazol przez okres około 4 tygodni.
Pacjenci z grzybicą skóry powinni korzystać z tzw. candida diety, czyli diety przeciwgrzybiczej. Eliminuje ona cukry proste, drożdże i antygeny grzybów, które są dla nich pożywką i nasilają objawy chorobowe. Kluczowe jest również wysokie nawadnianie organizmu – spożywanie co najmniej 2 l wody dziennie.
Polecane produkty:
![]() |
Czarnuszka siewna
Czarnuszka ma zastosowanie w różnego rodzaju problemach skórnych. Jest wykorzystywana w zwalczaniu trądziku, blizn, zakażeń wirusowych, bakteryjnych i grzybiczych, alergii, a także suchej skóry, również głowy (np. łupież). Zobacz więcej... |
![]() |
Olej z czarnego kminku
Olej z czarnego kminku tłoczony na zimno zachowuje wszystkie, cenne substancje m.in. witaminę E oraz niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe. Jego działanie to dokładne nawilżanie, szybsza regeneracja, poprawa wyglądu skóry ... Zobacz więcej... |
Bibliografia
- Olszewska B., Imko-Walczuk B., Nowicki R., Dębska-Ślizień A., Wilkowska A., Rutkowski B., infekcje grzybicze skóry i tkanki podskórnej u chorych po transplantacji narządów, Przegląd Dermatologiczny, 103/2016.
- Trzmiel D., Lis-Święty A., Bergler-Czop B., Klinika zakażeń grzybiczych skóry i jej przydatków w praktyce lekarza rodzinnego – problem ciągle aktualny, Medycyna Ogólna i Nauki o Zdrowiu, 4/2011.