Tyłozgięcie macicy

Spis treści

Koenzym Q10 promocja

Koenzym Q10

Tyłozgięcie macicy najczęściej jest wrodzonym defektem w ułożeniu macicy, wynikające z jej budowy anatomicznej. Może jednak pojawić się wskutek czynników nabytych, takich jak np. stany zapalne narządu rodnego. Szacuje się, że dotyczy aż 20% kobiet. Często nie daje żadnych objawów klinicznych, może jednak wpływać na jakość życia kobiety. Tyłozgięcie macicy można szybko zdiagnozować na podstawie badania USG przezpochwowego wykonywanego u ginekologa podczas rutynowej kontroli.

Tyłozgięcie macicy

Tyłozgięcie macicy – przyczyny

Choć najczęściej tyłozgięcie macicy jest dolegliwością wrodzoną (pojawia się w okresie rozwoju płciowego i nie mamy wpływu na jej korekcję), w niektórych przypadkach może stanowić konsekwencję następujących czynników:

  • endometrioza;
  • przebyte stany zapalne narządów miednicy mniejszej;
  • mięśniaki macicy;
  • przebyte zabiegi chirurgiczne w obrębie narządów miednicy mniejszej;
  • porody.

Nie do końca wiadomo, w jaki sposób macica ustawia się w takim położeniu.

Objawy tyłozgięcia macicy

Przede wszystkim należy pamiętać, że tyłozgięcie macicy nie jest jednostką chorobową i nie wpływa negatywnie na funkcjonowanie organizmu. Można porównać je to innych odmienności w organizmie pojawiających się tylko u niektórych osób, jak np. dłuższe kości udowe, piegi, odstające uszy czy duży rozmiar stopy. Tyłozgięcie macicy bardzo często nie daje żadnych objawów, jednak u niektórych kobiet może być powodem:

Sklep Spirulina
Sklep Spirulina
  • bolesnych miesiączek;
  • przedłużających się miesiączek z obecnością skrzepów;
  • dolegliwości bólowych podczas współżycia, jednak tylko w niektórych pozycjach;
  • dolegliwości bólowych w okolicy lędźwiowo-krzyżowej oraz przy jajnikach w określonych fazach cyklu miesiączkowego.

Dolegliwości bólowe podczas stosunków seksualnych wynikają z ucisku pęcherza moczowego i jajników przez męski członek, dlatego pojawiają się głównie przy głębszych penetracjach. Nieznaczne tyłozgięcie nie powoduje utrudnień w zajściu w ciąże, donoszeniu jej oraz przy porodzie naturalnym. Jednak gdy jest bardziej nasilone, może stanowić przeszkodę (lecz nigdy czynnik wykluczający) w zajściu w ciążę. Co ciekawe, wiele objawów związanych z tyłozgięciem macicy ustępuje właśnie po porodzie.

Diagnostyka

Tyłozgięcie macicy rozpoznawane jest najczęściej całkowicie przypadkowo, podczas kontrolnych badań ginekologicznych. Metodą diagnostyczną jest w tym przypadku USG przezpochwowe, chociaż istnieje możliwość wykrycia tyłozgięcia podczas badania per vaginam.

Tyłozgięcie macicy – leczenie

Tyłozgięcie macicy nie jest chorobą, zatem nie wymaga leczenia. Nie wiąże się z konsekwencjami zdrowotnymi i nie wpływa negatywnie na funkcjonowanie organizmu. Przy bolesnych miesiączkach czy innych dolegliwościach bólowych warto skonsultować się z fizjoterapeutą uroginekologicznym. Obecnie wymienia się szereg technik manualnych skutecznie rozluźniających napięte struktury i przynoszące ulgę. Kobieta otrzymuje również zalecenia domowe odnoszące się do optymalnego zachowania przed okresem, podczas miesiączki oraz między poszczególnymi menstruacjami. Często to właśnie styl życia sprawia, że dolegliwości wynikające z tyłozgięcia macicy samoistnie ustępują.

Jeśli jednak tyłozgięcie macicy wynika z czynników nabytych, takich jak mięśniaki macicy, najlepiej skonsultować się z lekarzem ginekologiem i dobrać optymalny sposób postępowania. Może się okazać konieczne wykonanie zabiegu chirurgicznego celem usunięcia mięśniaków.

Tyłozgięcie macicy a zajście w ciążę

Zajście w ciążę przy tyłozgięciu macicy jest jak najbardziej możliwe. W większości przypadków nie istnieją żadne przeciwwskazania czy nawet utrudnienia, ponieważ tyłozgięcie macicy dotyczy trzonu macicy, a nie szyjki. Jedynie u niektórych kobiet podczas stosunków seksualnych w określonych pozycjach plemniki mogą mieć trudność z przedostaniem się do macicy, wówczas poleca się współżycie w pozycjach bocznych lub kolankowo-łokciowych. Na ogół pozycja nie ma jednak większego znaczenia, a zapłodnienie jest realne.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Kozikowska M., Grusza M., Mrugacz G., Grygoruk C., Najczęstsze powikłania transferu zarodków, Nowa Pediatria, 2/2019.
  2. Bręborowicz G., Położnictwo i ginekologia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2020.
  3. Onwere C., Vakharia H., Crash Course – położnictwo i ginekologia, Wydawnictwo Urban&Partner, Wrocław 2019.

Zapisz się do newslettera!

Kategorie wpisów

Najpopularniejsze w Zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *