Rumień lombardzki

Spis treści

Koenzym Q10 promocja

Koenzym Q10 promocja

Rumień lombardzki (inaczej: pelagra) to choroba wywołana znacznym niedoborem witaminy B3. W dzisiejszych czasach, gdy dieta jest urozmaicona, choroba praktycznie nie występuje. Jej nazwa nawiązuje do charakterystycznej triady objawów, spośród której najwyraźniej zaznaczają się objawy skórne. Pelagra może jednak rozwijać się u osób niedożywionych, nadużywających alkoholu lub zmagających się z zaburzeniami wchłaniania składników odżywczych. Nieleczona prowadzi do poważnych powikłań neurologicznych i pokarmowych, a w zaawansowanych przypadkach może zagrażać życiu.

Rumień lombardzki

Rumień lombardzki – przyczyny

Rumień lombardzki to choroba wywołana znacznym i przedłużającym się niedoborem witaminy B3, czyli niacyny. Najlepszymi źródłami pokarmowymi niacyny są:

  • jajka;
  • nabiał;
  • ryby;
  • mięso;
  • orzechy i nasiona;
  • rośliny strączkowe;
  • podroby.

Dlatego ewentualnym zagrożeniem prowadzącym do rozwoju tej choroby jest dieta bogata w żywność wysokoprzetworzoną, ubogą we wspomniane źródła niacyny, co współcześnie w krajach wysoko rozwiniętych jest jednak trudne. Chyba że wystąpią czynniki ryzyka takie jak:

  • alkoholizm;
  • znaczne niedożywienie np. w związku z zaburzeniami odżywiania (anoreksja, bulimia) i innymi chorobami;
  • choroby przewodu pokarmowego, np. zespół jelita drażliwego, choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zespół złego wchłaniania;
  • marskość wątroby;
  • zespół rakowiaka;
  • przebyte operacje bariatryczne;
  • przyjmowanie niektórych leków, których działanie uboczne obejmuje zaburzenie wchłaniania witamin.

Rumień lombardzki to poważna choroba, której nie należy bagatelizować, ponieważ ignorowana może doprowadzić nawet do śmierci wskutek niewydolności narządów wewnętrznych.

Sklep Spirulina
Sklep Spirulina

Rumień lombardzki – objawy

Charakterystycznym objawem pelagry są zmiany skórne i to właśnie je można zobaczyć najpierw, stąd wzięła się zamienna nazwa “rumień lombardzki”. W jego przebiegu typowe są:

Rumień na skórze w przebiegu pelagry pojawia się z reguły na grzbietach dłoni, przedramionach, twarzy, szyi, dekolcie. Dodatkowo w przebiegu rumienia lombardzkiego pojawiają się objawy neurologiczne, w tym psychiczne, a także objawy ze strony układu pokarmowego, tworzy to, wspólnie ze zmianami skórnymi, triadę objawów pelagry.

Rumień lombardzki – diagnostyka

Diagnostyka rumienia lombardzkiego opiera się na wywiadzie zdrowotnym, ocenie stanu odżywienia pacjenta, jego nawyków żywieniowych, chorób przewlekłych i przyjmowanych leków. Wywiad pozwoli nie tylko nakierować się na niedobory pokarmowe, ale i pomoże znaleźć ich przyczynę. Bardzo ważne jest badanie skóry. Uzupełnieniem diagnostyki powinno być badanie krwi, za około 250-300 zł można oznaczyć poziom witaminy B3 we krwi, co nie tylko potwierdzi jej niedobór, ale i wskaże stopień zaawansowania patologii.

Dodatkowo, zależnie od sytuacji, wykonywana jest też morfologia, elektrolity, parametry wątrobowe, albumina i inne badania w kierunku niedożywienia czy możliwych przyczyn rumienia lombardzkiego.

Rumień lombardzki – leczenie

Leczenie choroby opiera się na uzupełnianiu poziomu witaminy B3 oraz na działaniach przyczynowych. Pierwszy aspekt obejmuje modyfikację diety (codzienny jadłospis musi zawierać naturalne źródła witaminy B3 oraz warto uzupełnić ją o suplementy diety), drugi zaś ukierunkowany jest na zwalczanie podłoża pelagry. Dla przykładu alkoholicy powinni zrezygnować z nałogu i udać się na odwyk, pacjenci z chorobami jelit muszą dążyć do ich ustabilizowania pod okiem lekarza gastroenterologa, zaś zaburzenia odżywiania leczy się psychoterapeutycznie i również poprzez modyfikację diety.

Czy można wyleczyć rumień lombardzki?

Jeśli pelagra zostanie zidentyfikowana na wczesnych etapach, zanim dojdzie do powikłań w narządach wewnętrznych, jej leczenie jest szybkie i skuteczne, a zatem rokowania ocenia się na bardzo wysokie. Rokowania spadają wraz z postępem choroby, gdy jest ona bagatelizowana i nieleczona, a także u osób nadużywających alkoholu i ze współistniejącymi innymi niedoborami pokarmowymi.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Jaworek A., Łazarczyk A., Hałubiec P., Leończyk M., Staszewski F., Wojas-Pelc A. The history of pellagra, Przegl Dermatol 2021, 108, 554-566.
  2. Szczeklik A., Choroby wewnętrzne, Wydawnictwo Medycyna Rodzinna, Kraków 2006.

Zapisz się do newslettera!

Szukaj
Kategorie wpisów

Najpopularniejsze w Zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *