Siność siatkowata to sinawo-fioletowe, siateczkowate lub marmurkowate zabarwienie skóry, najczęściej występujące w obrębie nóg. Powstaje w konsekwencji zmian w przepływie krwi w drobnych naczyniach skóry. Nie zawsze wymaga leczenia, choć warto skonsultować się z dermatologiem, upewniając się, że objaw w danym przypadku nie wiąże się z poważniejszymi schorzeniami.
Siność siatkowata – jak wygląda?
Siność siatkowata to zaburzenie naczynioruchowe pojawiające się na skórze kończyn, rzadziej tułowia. Obejmuje utrwalony, nierównomiernie rozsiany skurcz tętniczek z rozszerzeniem przepełnionych odtlenowaną krwią żylną żyłek, w konsekwencji czego tworzy się sina lub sinoróżowa mozaika na skórze.
W medycynie wyróżnić można kilka rodzajów siności siatkowatej:
- klasyczna, łagodna zmiana – w jej przebiegu obserwuje się wzory zamknięte, które przeważnie znikają w wyższych temperaturach;
- mozaika o wzorach „otwartych” – tworząca się z lekko wypukłych żyłek skórnych. Przebiega z powstawaniem brązowawych lub sinych przebarwień;
- siność z ogniskami martwicy skóry – jest objawem zapalenia naczyń ograniczonego do skóry.
W skrócie można powiedzieć, że siność siatkowata tworzy na powierzchni skóry wzór przypominający siatkę lub koronkę. Występują w niej naprzemiennie jaśniejsze i ciemniejsze obszary, przeważnie na nogach, udach lub rękach. Może być bardziej widoczna przy zimnie, a po ogrzaniu częściowo zanikać.
Siność siatkowata – przyczyny
Siność siatkowata nie zawsze jest objawem patologicznym. Bywa, że występuje u ludzi np. w mroźną zimę przy przebywaniu na zewnątrz. Wówczas to bardzo częsta i zwykle niegroźna reakcja organizmu, podczas której w odpowiedzi na niskie temperatury naczynia kurczą się, powodując fioletowo-siatkowaty wygląd skóry. Po ogrzaniu zmiany powinny ustąpić.
Jeśli chodzi o patologiczne, chorobowe podłoże omawianej dolegliwości, pod uwagę bierze się:
- zaburzenia krążenia – na przykład zespół antyfosfolipidowy (najczęściej), krioglobulinemia, zespół Sneddona, czerwienica prawdziwa, choroba zimnych aglutynin;
- układowe choroby tkanki łącznej – zwłaszcza toczeń rumieniowaty układowy;
- zaburzenia krzepnięcia i zakrzepica – szczególnie gdy siność jest nowa, utrwalona lub towarzyszą jej inne objawy.
Rzadziej siność siatkowata jest skutkiem ubocznym przyjmowanych leków, zwłaszcza tych wpływających na krzepliwość krwi lub kondycję naczyń krwionośnych.
Diagnostyka siności siatkowatej
Jeśli siność siatkowata występuje sporadycznie, wyłącznie w odpowiedzi na zimno, nie jest uciążliwa i nie towarzyszą temu żadne niepokojące dolegliwości, zwykle nie wymaga diagnostyki i leczenia. W przeciwnym razie lekarz powinien zlecić podstawowe badania krwi (w tym układ krzepnięcia, czynniki stanu zapalnego, poziom hormonów tarczycy, morfologię). Jeżeli podejrzewa problem z krążeniem, może wykonać USG Doppler naczyń lub inne badania naczyniowe.
Biopsja z reguły nie jest potrzebna. Może być rozważana, gdy zmiany są nietypowe, utrwalone, bolesne, gdy występują owrzodzenia albo istnieje podejrzenie zapalenia naczyń lub innej choroby skóry czy naczyń krwionośnych.
Siność siatkowata – leczenie
Jeśli siność siatkowata wymaga leczenia, zawsze powinno ono uwzględniać chorobę podstawową. Lekarz może zlecić farmakoterapię (np. leki rozszerzające naczynia krwionośne, leki przeciwzapalne, leki wpływające na krzepnięcie krwi itd.) lub przeciwnie, zasugerować odstawienie przyjmowanych leków lub ich zamianę, jeśli to właśnie one powodują omawianą dolegliwość.
Pilnej oceny lekarskiej wymaga siność połączona z silnym bólem, a także zimną lub bladą kończyną, ponieważ może to wskazywać na poważne zaburzenie krążenia wymagające natychmiastowego leczenia szpitalnego.
Polecane produkty:
|
Czarnuszka siewna
Czarnuszka ma zastosowanie w różnego rodzaju problemach skórnych. Jest wykorzystywana w zwalczaniu trądziku, blizn, zakażeń wirusowych, bakteryjnych i grzybiczych, alergii, a także suchej skóry, również głowy (np. łupież). Zobacz więcej... |
|
Olej z czarnego kminku
Olej z czarnego kminku tłoczony na zimno zachowuje wszystkie, cenne substancje m.in. witaminę E oraz niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe. Jego działanie to dokładne nawilżanie, szybsza regeneracja, poprawa wyglądu skóry ... Zobacz więcej... |
Bibliografia
- Bajor A., Kotyla P., Twardzina układowa i zespoły twardzinopodobne, Forum Reumatologiczne, 3/2024.
- Szczeklik A., Choroby wewnętrzne, Wydawnictwo Medycyna Rodzinna, Kraków 2006.
