Mięczak zakaźny jest powszechną chorobą skóry wywoływaną przez wirusa mięczaka zakaźnego (MCV). Charakteryzuje się wysokim stopniem zaraźliwości, a objawy z reguły obejmują pojawianie się grudek na ciele, które generują świąd skóry i bolesność. Choroba wymaga pilnego leczenia dermatologicznego.
Mięczak zakaźny – przyczyny
Mięczak zakaźny jest wywoływany przez wirusa mięczaka zakaźnego (moluscum contagiosum virus, MCV), należącego do wysoce zakaźnych wirusów z rodziny ospy. U pacjentów dorosłych najczęściej przenoszony jest drogą płciową, a zmiany występują na narządach płciowych, w okolicy wzgórka łonowego, dolnej części brzucha, górnej części ud i/lub pośladków. Bez względu na wiek natomiast schorzenie wyróżnia się wysoką zakaźnością i może być przenoszone przez kontakt bezpośredni, jak również korzystanie ze wspólnych przedmiotów albo na drodze autoinokulacji.
Zdecydowanie najczęściej przypadki mięczaka zakaźnego obserwuje się w populacji pediatrycznej, u osób aktywnych seksualnie oraz u chorych o obniżonej odporności. Może jednak rozwinąć się u każdego, kto ma kontakt z osobą zainfekowaną. Czynnikami ryzyka mięczaka zakaźnego są również problemy zdrowotne takie jak:
- zakażenie wirusem HIV;
- leczenie immunosupresyjne;
- trwająca lub przebyta choroba nowotworowa;
- radioterapia czy chemioterapia;
- choroby przewlekłe wymagające stosowania sterydów.
Mięczak zakaźny – objawy
U pacjentów z prawidłową odpornością mięczak zakaźny charakteryzuje się występowaniem bladoróżowych, perłowych grudek, niekiedy guzków, z pępkowatym zagłębieniem na szczycie. U dorosłych zmiany te lokalizują się zazwyczaj w okolicach płciowych, podbrzusza czy ud, natomiast u dzieci w obrębie okolic wyprzeniowych, twarzy lub kończyn. Wykwity z reguły przybierają charakter samoograniczający się, nie sprawiają dolegliwości i ustępują bez pozostawienia śladu. U dzieci z prawidłową odpornością choroba ustępuje samoistnie w ciągu kilku miesięcy, jednak objawy mogą utrzymywać się przez wiele lat. Dlatego też tak ważna jest konsultacja dermatologiczna, by ustalić dalsze postępowanie.
Zmiany skórne w przebiegu mięczaka zakaźnego zwykle nie bolą, ale mogą generować trudny do zbagatelizowania, uciążliwy świąd. Jeśli zostaną podrażnione, mogą ulegać zaczerwienieniu, natomiast po rozdrapaniu sączy się z nich biaława, kleista wydzielina zawierająca wirusy i uznawana za wysoce zakaźną.
Mięczak zakaźny – leczenie
Zdania na temat najlepszych form leczenia tej choroby są w dzisiejszych czasach mocno podzielone. Niektórzy lekarze uważają, że mięczak zakaźny nie wymaga leczenia i należy pozwolić na jego naturalny przebieg, podczas gdy inni zachęcają jednak do wdrożenia leczenia, nie tylko ze względów kosmetycznych, ale także w celu zapobiegania transmisji, hamowania autoinokulacji oraz złagodzenia objawów współistniejących. Przyjmuje się przy tym, że pacjenci z niedoborami odporności, osoby z powikłaniami oraz wyjątkowym nasileniem zmian, które sprawiają także defekty estetyczne, powinni być leczeni i jest to opinia wspólna dla specjalistów.
Współcześnie wyróżnia się trzy podstawowe grupy terapeutyczne mięczaka zakaźnego:
- usunięcie mechaniczne;
- immunomodulacja;
- wdrożenie leczenia przeciwwirusowego.
Jeśli pacjent w konsultacji z lekarzem zdecyduje się na leczenie, metody dobierane są już indywidualnie.
Omawiając powyższe grupy nieco dokładniej, w terapii można wykorzystać leki do stosowania ogólnego takie jak doustna cymetydyna (antagonista receptorów histaminowych H2). W gronie metod zabiegowych w terapii można zastosować wyłyżeczkowanie, krioterapię, laseroterapię czy elektrokoagulację. Immunomodulacja bazuje również na farmakoterapii i jest już bardziej skomplikowanym zagadnieniem.
Polecane produkty:
|
Olej z czarnego kminku
Olej z czarnego kminku tłoczony na zimno zachowuje wszystkie, cenne substancje m.in. witaminę E oraz niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe. Jego działanie to dokładne nawilżanie, szybsza regeneracja, poprawa wyglądu skóry ... Zobacz więcej... |
|
Czarnuszka siewna
Czarnuszka ma zastosowanie w różnego rodzaju problemach skórnych. Jest wykorzystywana w zwalczaniu trądziku, blizn, zakażeń wirusowych, bakteryjnych i grzybiczych, alergii, a także suchej skóry, również głowy (np. łupież). Zobacz więcej... |
Bibliografia
- Lee R., Schwartz R., Mięczak zakaźny u dzieci: rozważania na temat ostatniego stanowiącego wyzwanie zakażenia wywołanego przez wirusy z rodziny ospy. Część II, Dermatologia po Dyplomie 2011;2(5):46-54.
- Nowowiejska J., Baran A., Flisiak I., Odrębności obrazu klinicznego mięczaka zakaźnego u osób z obniżoną odpornością, Forum Dermatologicum 2020, Tom 6, nr 3, 73-76.
